سال 8، شماره 2 - ( 9-1400 )
دوره 8 شماره 2 صفحات 24-14 |
برگشت به فهرست نسخه ها
کتابخانه مرکزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران ، Farzanehmohammadi83@of.iut.ac.ir
چکیده: (4432 مشاهده)
سابقه و هدف: خوداستنادی زمانی اتفاق میافتد که نویسنده به آثار علمی قبلی خود، استناد میکند. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر خوداستنادی بر شاخص اچ اعضای هیئت علمی ۵ دانشگاه برتر مهندسی ایران بر اساس پایگاه اسکوپوس است.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و با استفاده از روش علمسنجی انجام شده است. جامعه آماری شامل ۳۰۳ نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاههای شریف، امیرکبیر، صنعتی اصفهان، علم و صنعت و نوشیروانی بابل دارای شاخص اچ بالای ۲۰ در اسکوپوس در بین سالهای ۲۰۱۹-۲۰۱۵ بودند. تحلیل دادهها با نرمافزار اکسل و SPSS ۱۹ انجام شد و از آزمون همبستگی اسپیرمن برای تعیین رابطه بین متغیرها استفاده شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد که اعضای هیئت علمی رشتههای مکانیک، مواد و مهندسی شیمی بهترتیب با داشتن تعداد ۱۳۷۶، ۱۲۴۸، ۱۱۷۶ مقاله قبل از حذف خوداستنادی، دارای بیشترین شاخص اچ بودهاند و بعد از حذف خوداستنادی همین رشتهها بهترتیب با داشتن تعداد ۱۲۷۱، ۱۱۸۳ و ۱۰۸۷ مقاله دارای شاخص اچ بالا بودهاند. بعد از حذف خوداستنادی رشته شیمی با ۱۱۲ واحد کاهش، بیشترین و کمترین تغییر مربوط به رشته معماری با ۲ واحد کاهش در شاخص اچ است. بیشترین تأثیر شاخص اچ بعد از حذف خوداستنادیها مربوط به دانشگاه نوشیروانی بابل و کمترین تأثیر مربوط به دانشگاه صنعتی شریف بوده است. همچنین مشخص شد که بین خوداستنادی اعضای هیئت علمی و تعداد مقالات آنها رابطه معناداری وجود دارد.
نتیجهگیری: نتایج حاصل از بررسی نشان داد که خوداستنادی در دانشگاه صنعتی شریف کمترین و در دانشگاه نوشیروانی بابل بیشترین تأثیر را به مقدار اچ اعضای هیئت علمی داشته است.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و با استفاده از روش علمسنجی انجام شده است. جامعه آماری شامل ۳۰۳ نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاههای شریف، امیرکبیر، صنعتی اصفهان، علم و صنعت و نوشیروانی بابل دارای شاخص اچ بالای ۲۰ در اسکوپوس در بین سالهای ۲۰۱۹-۲۰۱۵ بودند. تحلیل دادهها با نرمافزار اکسل و SPSS ۱۹ انجام شد و از آزمون همبستگی اسپیرمن برای تعیین رابطه بین متغیرها استفاده شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد که اعضای هیئت علمی رشتههای مکانیک، مواد و مهندسی شیمی بهترتیب با داشتن تعداد ۱۳۷۶، ۱۲۴۸، ۱۱۷۶ مقاله قبل از حذف خوداستنادی، دارای بیشترین شاخص اچ بودهاند و بعد از حذف خوداستنادی همین رشتهها بهترتیب با داشتن تعداد ۱۲۷۱، ۱۱۸۳ و ۱۰۸۷ مقاله دارای شاخص اچ بالا بودهاند. بعد از حذف خوداستنادی رشته شیمی با ۱۱۲ واحد کاهش، بیشترین و کمترین تغییر مربوط به رشته معماری با ۲ واحد کاهش در شاخص اچ است. بیشترین تأثیر شاخص اچ بعد از حذف خوداستنادیها مربوط به دانشگاه نوشیروانی بابل و کمترین تأثیر مربوط به دانشگاه صنعتی شریف بوده است. همچنین مشخص شد که بین خوداستنادی اعضای هیئت علمی و تعداد مقالات آنها رابطه معناداری وجود دارد.
نتیجهگیری: نتایج حاصل از بررسی نشان داد که خوداستنادی در دانشگاه صنعتی شریف کمترین و در دانشگاه نوشیروانی بابل بیشترین تأثیر را به مقدار اچ اعضای هیئت علمی داشته است.
نوع مطالعه: اصیل |
موضوع مقاله:
علم سنجی
دریافت: 1400/2/5 | ویرایش نهایی: 1400/7/3 | پذیرش: 1400/7/10 | انتشار الکترونیک: 1400/8/9
دریافت: 1400/2/5 | ویرایش نهایی: 1400/7/3 | پذیرش: 1400/7/10 | انتشار الکترونیک: 1400/8/9
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |