سال 8، شماره 2 - ( 9-1400 )
دوره 8 شماره 2 صفحات 78-66 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران ، nazarzadehzareh@gmail.com
چکیده: (5297 مشاهده)
سابقه و هدف: تأثیرات همخونی آکادمیک بر میزان بهرهوری پژوهشی در هر نظام آموزش عالی ممکن است متفاوت باشد؛ بنابراین، این پژوهش با بررسی بهرهوری پژوهشی اعضای هیئت علمی همخون و غیرهمخون در سه دانشگاه برتر کشور، این مسئله را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر جزوه پژوهشهای کمّی از نوع توصیفی است که با استفاده از روش علمسنجی انجام شده است. جامعه پژوهش شامل اعضای هیئت علمی همخون و غیرهمخون با مرتبه استادیار از سه دانشگاه برتر کشور در نظام رتبهبندی شانگهای بودند که براساس شاخصهای بهرهوری پژوهشی در سه حوزه فنی- مهندسی، علوم پزشکی، و علوم انسانی- اجتماعی، مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده برای گردآوری دادهها در این پژوهش، پایگاه اسکوپوس بود.
یافتهها: یافتههای اصلی این پژوهش نشان داد اعضای هیئت علمی همخون ۲۶% بیشتر از اعضای غیرهمخون خروجی انتشاراتی داشتهاند. علاوه بر این، میزان استنادات و اچایندکس انتشارات اعضای همخون، به ترتیب با ۲۴/۴% و ۵/۱% بیشتر از اعضای غیرهمخون است. در جذب منابع مالی پژوهشی اعضای غیرهمخون نسبت به اعضای همخون موفقتر بودند. اعضای همخون با ۴۰/۲۶% تمایل بیشتری به همکاری درونسازمانی و اعضای غیرهمخون با ۱۳/۵۴% تمایل بیشتری به همکاری بینالمللی داشتهاند.
نتیجهگیری: درمجموع، نتایج این پژوهش نشان داد که اثر گذاری پژوهشی اعضای همخون نسبت به غیرهمخون بیشتر است. همچنین میزان جذب منابع مالی پژوهش توسط اعضای غیرهمخون نسبت به همخون بیشتر است و در نهایت اعضای همخون تمایل به همکاری درونسازمانی داشتند، در حالی که اعضای غیرهمخون تمایل به همکاری بینالمللی داشتند.
مواد و روشها: پژوهش حاضر جزوه پژوهشهای کمّی از نوع توصیفی است که با استفاده از روش علمسنجی انجام شده است. جامعه پژوهش شامل اعضای هیئت علمی همخون و غیرهمخون با مرتبه استادیار از سه دانشگاه برتر کشور در نظام رتبهبندی شانگهای بودند که براساس شاخصهای بهرهوری پژوهشی در سه حوزه فنی- مهندسی، علوم پزشکی، و علوم انسانی- اجتماعی، مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده برای گردآوری دادهها در این پژوهش، پایگاه اسکوپوس بود.
یافتهها: یافتههای اصلی این پژوهش نشان داد اعضای هیئت علمی همخون ۲۶% بیشتر از اعضای غیرهمخون خروجی انتشاراتی داشتهاند. علاوه بر این، میزان استنادات و اچایندکس انتشارات اعضای همخون، به ترتیب با ۲۴/۴% و ۵/۱% بیشتر از اعضای غیرهمخون است. در جذب منابع مالی پژوهشی اعضای غیرهمخون نسبت به اعضای همخون موفقتر بودند. اعضای همخون با ۴۰/۲۶% تمایل بیشتری به همکاری درونسازمانی و اعضای غیرهمخون با ۱۳/۵۴% تمایل بیشتری به همکاری بینالمللی داشتهاند.
نتیجهگیری: درمجموع، نتایج این پژوهش نشان داد که اثر گذاری پژوهشی اعضای همخون نسبت به غیرهمخون بیشتر است. همچنین میزان جذب منابع مالی پژوهش توسط اعضای غیرهمخون نسبت به همخون بیشتر است و در نهایت اعضای همخون تمایل به همکاری درونسازمانی داشتند، در حالی که اعضای غیرهمخون تمایل به همکاری بینالمللی داشتند.
نوع مطالعه: اصیل |
موضوع مقاله:
علم سنجی
دریافت: 1400/6/17 | ویرایش نهایی: 1400/8/22 | پذیرش: 1400/8/24 | انتشار الکترونیک: 1400/9/2
دریافت: 1400/6/17 | ویرایش نهایی: 1400/8/22 | پذیرش: 1400/8/24 | انتشار الکترونیک: 1400/9/2
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |