سال 11، شماره 2 - ( 9-1403 )                   دوره 11 شماره 2 صفحات 24-14 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


گروه عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران ، shojaee@gmu.ac.ir
چکیده:   (2824 مشاهده)
سابقه و هدف: با توجه به افزایش تقاضا و هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی، شناخت جنبههای کاربردی سلامت دیجیتال به عنوان یک حوزه نوین در ارائه خدمات و تعامل بیمار و پزشک ضروری است. هدف از مطالعه حاضر تحلیل کاربردهای سلامت دیجیتال در ایران با رویکرد علمسنجی است.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌­ها توصیفی است که با رویکرد علم‌­سنجی انجام شده است. انتشارات حوزه سلامت دیجیتال در پایگاه‌­های اطلاعاتی PubMed، Web of Science، Scopus و IEEE Xplore با بکارگیری راهبرد جستجو و استخراج واژگان مطابق با سرعنوان­‌های موضوعی پزشکی و متون معتبر، طی سال‌­های منتخب بازیابی شد. جهت ترسیم نقشه هم‌­رخدادی واژگان از نرم‌­افزارهای VOSviewer و HistCite استفاده شد.
یافته‌ها: یافته‌­های پژوهش بیانگر آن است که افزایش سالیانه مطالعات مرتبط با سلامت دیجیتال از سال­‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۲ رخ داده است. بیشترین میزان فراوانی واژگان به ترتیب یادگیری ماشینی (۳۳ مورد)، سلامت مبتنی بر تلفن همراه (۲۴ مورد) و کمترین میزان بازی وارسازی و رباتیک (۲ مورد) در متون مشاهده شد. به­‌علاوه ترسیم نقشه علمی نشان داد که از ۱۹۸ گره، چهار خوشه اصلی در حوزه سلامت دیجیتال در ایران شامل یادگیری عمیق، برنامه‌­های مبتنی بر تلفن همراه، انسان‌­ها، واقعیت مجازی و هوش مصنوعی، بیشتر مورد توجه قرار گرفتهاند و در حوزه‌­هایی نظیر بیماری کووید ۱۹، بارداری و دیگر زیرشاخه‌­ها نیز برنامه­‌های مبتنی بر تلفن همراه توسعه یافتهاند.
نتیجه‌گیری: تحلیل کاربردهای سلامت دیجیتال در ایران نشان داد که اگرچه برخی از موضوعات نظیر یادگیری عمیق، واقعیت مجازی ظهور یافته‎اند؛ اما نیازمند فراهم‌­آوری زیرساخت‎‌های مناسب، آموزش‌­های مدون به گروه­‌های مختلف کاربران، جهت ایجاد تحول مطلوب در حوزه سلامت و درمان است که می‌­بایست مورد توجه مدیران و سیاست­‌گذاران قرار گیرد.
متن کامل [PDF 780 kb]   (1942 دریافت)    
نوع مطالعه: اصیل | موضوع مقاله: علم سنجی
دریافت: 1403/3/6 | ویرایش نهایی: 1403/6/28 | پذیرش: 1403/7/15 | انتشار الکترونیک: 1403/8/2

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.