مجله علم سنجی کاسپین

چکیده

سابقه و هدف: اهمیت مطالعه در زمینه پیشبرد جوامع به سوی تعالی، بر کسی پوشیده نیست و در میان اقشار جامعه از اعضای هیأت علمی دانشگاه­ها انتظار بیشتری می ­رود که در جهت تحقق این امر بکوشند. بر این اساس، پژوهش حاضر قصد دارد با بررسی فرهنگ مطالعه اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز گامی در جهت تعیین دورنمایی از وضعیت مطالعه در میان این قشر از جامعه بردارد.

مواد و روش­ها: این پژوهش با روش پیمایش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه انجام شده است. جامعه­ی آماری این مطالعه شامل 603 نفر از اعضای هیأت علمی دانشگاه­ شیراز بودند که از بین آنها 262 نفر به صورت تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند و میانگین میزان مطالعه ­ی اساتید بر اساس ساعت در هفته گزارش شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس یکطرفه و تی مستقل استفاده گردید.

یافته ­ها: یافته­ های پژوهش بیانگر آن است که مطالعه ­ی تخصصی اعضای هیأت علمی دانشکده علوم با میانگین 35/29، بیشترین میزان و دانشکده ­ی علوم اجتماعی با میانگین 12/33، کمترین میزان را داراست. دانشکده­ ی کشاورزی و علوم اجتماعی نیز به ترتیب با میانگین 10/10 و 2/33 حائز بالاترین و پایین ترین میزان میانگین به لحاظ مطالعه ی غیر تخصصی شده اند. همچنین یافته ­های پژوهش مبین آن است که مطالعه ­ی غیر تخصصی مردان به طور معناداری بیشتر از زنان است (3/68- = وt 0/001 >P).

نتیجه­ گیری: مهمترین عامل موثر بر کاهش میزان مطالعات تخصصی اعضای هیأت علمی، مشکلات فردی و همچنین مهمترین عامل کاهش میزان مطالعه­ ی غیر تخصصی از دیدگاه آنان، حجم زیاد زمان اختصاص یافته به امور تدریس بوده است.