fa بررسی تاثیر خود‌استنادی بر شاخص اچ اعضای هیئت علمی 5 دانشگاه برتر مهندسی ایران علم سنجی Scientometrics اصیل Orginal <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong><span style="color:#000099;">سابقه و هدف:</span></strong> خوداستنادی زمانی اتفاق می<span dir="LTR">‫</span>افتد که نویسنده به آثار علمی قبلی خود، استناد می<span dir="LTR">‫</span>کند. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر خوداستنادی بر شاخص اچ اعضای هیئت علمی ۵ دانشگاه برتر مهندسی ایران بر اساس پایگاه اسکوپوس است.<span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="color:#000099;">مواد و روش‌ها:</span></strong> پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و با استفاده از روش علم‌سنجی انجام شده است. جامعه آماری شامل ۳۰۳ نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های شریف، امیرکبیر، صنعتی اصفهان، علم و صنعت و نوشیروانی بابل دارای شاخص اچ بالای ۲۰ در اسکوپوس در بین سال‌های ۲۰۱۹-۲۰۱۵ بودند. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار اکسل و <span dir="LTR">SPSS ۱۹</span> انجام شد و از آزمون همبستگی اسپیرمن برای تعیین رابطه بین متغیرها استفاده شد<span dir="LTR">.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="color:#000099;">یافته‌ها:</span></strong> یافته<span dir="LTR">‫</span>ها نشان داد که اعضای هیئت علمی رشته‌های مکانیک، مواد و مهندسی شیمی به‌ترتیب با داشتن تعداد ۱۳۷۶، ۱۲۴۸، ۱۱۷۶ مقاله قبل از حذف خوداستنادی، دارای بیشترین شاخص ‌اچ بوده‌اند و بعد از حذف خود‌استنادی همین رشته‌ها به‌ترتیب با داشتن تعداد ۱۲۷۱، ۱۱۸۳ و ۱۰۸۷ مقاله دارای شاخص اچ بالا بوده‌اند. بعد از حذف خوداستنادی رشته شیمی با ۱۱۲ واحد کاهش، بیشترین و کمترین تغییر مربوط به رشته معماری با ۲ واحد کاهش در شاخص ‌اچ است. بیشترین تأثیر شاخص ‌اچ بعد از حذف خوداستنادی‌ها مربوط به دانشگاه نوشیروانی بابل و کمترین تأثیر مربوط به دانشگاه صنعتی شریف بوده است. همچنین مشخص شد که بین خوداستنادی اعضای هیئت علمی و تعداد مقالات آن&shy;‌ها رابطه معناداری وجود دارد.<span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#000099;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong> <span dir="RTL">نتایج حاصل از بررسی نشان داد که خوداستنادی در دانشگاه صنعتی شریف کمترین و در دانشگاه نوشیروانی بابل بیشترین تأثیر را به مقدار اچ اعضای هیئت علمی داشته است.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Background and aim:</strong> Self-citation occurs when the author cites his/her own previous scientific works. The purpose of this study was to investigate the effect of self-citation on the H- index of faculty members of the top 5 engineering universities in Iran based on the Scopus database.<br> <strong>Materials and methods:</strong> This applied study was conducted using scientometric method. The statistical population was 303 faculty members of universities (Sharif, Amirkabir University of Technology, Isfahan University of Technology, Iran University of Science & Technology, Babol Noshirvani University of Technology) with an H-index of more than 20 in the Scopus during 2015-2019. The data were analyzed in Excel and SPSS-19, and the Spearman correlation test was applied to determine the relationship between the variables.<br> <strong>Findings:</strong> The results showed that the faculty members of mechanics, materials and chemical engineering had the highest index with 1376, 1248 and 1176 articles before the removal of self-citation, respectively. Moreover, after the removal of self-citation, the mentioned fields of study had a high H-index with 1271, 1183 and 1087 articles, respectively. After removing the self-citation of the chemistry field with a decrease of 112 units, the most and least change was related to the field of architecture with a decrease of 2 units in the H-index; the highest and lowest impacts of the H-index after removing the citations were related to Noshirvani University and Sharif University, respectively. In addition, it was found there was a significant relationship between the self-citation of the faculty members and the number of articles in the study population.<br> <strong>Conclusion:</strong> The results of the study indicated that self-citation in Sharif University and Babol Noshirvani University of Technology had the least and most impact on the H-index of faculty members.</span></span></div> خوداستنادی, شاخص اچ, اعضای هیئت علمی, دانشگاه‌, ایران Self-citation, Hersh index, Faculty members, University, Iran 14 24 http://cjs.mubabol.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-313-1&slc_lang=fa&sid=1 Farzaneh Mohammadijozdani فرزانه محمدی جوزدانی Farzanehmohammadi83@of.iut.ac.ir 10031947532846003079 10031947532846003079 Yes Central library, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran کتابخانه مرکزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران Mansoureh Tabbakhan Esfahani منصوره طباخان اصفهانی tabakhan@of.iut.ac.ir 10031947532846003080 10031947532846003080 No Central library, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran کتابخانه مرکزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران