مجله علم سنجی کاسپین

 سابقه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین عوامل مرتبط با اضطراب پژوهشی اعضای هیئت علمی گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشگاه‌های ایران انجام گرفته است.

 مواد و روش ها: جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی اعضای هیئت علمی تمام وقت شاغل در گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشگاه‌­های کشور در سال تحصیلی 93-1392 است که تعداد کل آنها 181 نفر است. از این تعداد  139 نفر همکاری لازم را در تکمیل پرسشنامه داشتند. روش انجام پژوهش حاضر پیمایشی- تحلیلی و ابزار گردآوری داده پرسشنامه اضطراب پژوهش هیگینز– کوترلیک می‌باشد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته ­است.

یافته ها: یافته‌ها نشان داد که حدود 63 درصد از پاسخگویان میزان اضطراب بالایی دارند و در 37 درصد باقیمانده نیز سطح اضطراب در حد متوسط است. نتایج مربوط به آزمون­‌های همبستگی حاکی از آن است که بین مؤلفه­‌های دو متغیر پیش‌­بین مهارت‌های آموزشی و عوامل محیطی با اضطراب پژوهش رابطه معنادار و منفی وجود دارد. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که مؤلفه‌های این دو متغیر قادرند 38 درصد از واریانس اضطراب پژوهش را تبیین کنند.

نتیجه گیری: بر مبنای تحلیل یافته‌های پزوهش حاضر، اضطراب می‌تواند بر بهره‌وری اعضای هیئت علمی تأثیر منفی گذاشته و از این طریق عدم پیشرفت اعضای هیئت علمی را به همراه داشته باشد. آشکار است که با تداوم چنین شرایطی، بازار تولیدات علمی در نظام آموزش عالی دچار رکود شده و سبب گردد این نظام نتواند به ایفای کارکردهای خود یعنی آموزش و پژوهش در جامعه ادامه دهد.