سال 10، شماره 1 - ( 3-1402 )                   دوره 10 شماره 1 صفحات 53-41 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ، hadi.safari@modares.ac.ir
چکیده:   (2618 مشاهده)
سابقه و هدف: اشتراک منابع و امکانات، استفاده از تجربه‌های یکدیگر و امکان‌پذیرکردن پژوهش‌های میان‌رشته‌ای از مزایای هم‌تالیفی است. هدف پژوهش حاضر، بررسی وضعیت هم‌­تالیفی تولیدات علمی پژوهشگران افغانستانی به منظور برنامه‌ریزی برای گسترش همکاری‌ها و جذب این پژوهشگران در کشورهای مقصد مهاجرت به‌خصوص ایران است.
مواد و روش‌ها: در این پژوهش، با رویکرد کمّی، ۲۷۳۲ مقاله­‌ی ثبت‌شده در اسکوپوس که حداقل یک نویسنده­‌ی افغانستانی داشته‌اند، از ابتدای نمایه­‌شدن در اسکوپوس تا سپتامبر ۲۰۲۱ مطالعه شده است. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری و تحلیل شبکه هم‌تالیفی‌ها با استفاده از زبان پایتون ۳ و نرم‌افزارهای VOSviewer ۱.۶.۱۷ و Gephi ۰.۹.۲ استفاده شده است.
یافته‌ها: بیشترین برون‌دادهای علمی پژوهشگران افغانستانی با ۴۰/۴۱% به نوشته‌های حوزه­‌ی پزشکی اختصاص دارد. سایر حوزه‌های علمی با اختلاف زیاد به‌ترتیب علوم اجتماعی (۱۵/۶۷%)، علوم زیستی (۱۱/۱۶%) و مهندسی (۱۰/۹۴%) هستند. در شبکه­‌ی هم‌تالیفی پژوهشگران افغانستانی و همکارانشان ۱۳,۳۷۹ گره (محقق) و ۲,۵۱۱,۸۷۹ یال (رابطه هم‌تالیفی) وزن‌دار دیده شد و پژوهشگران افغانستانی بیشترین همکاری‌ها را با پژوهشگران کشور آمریکا داشتند و ایران به‌رغم نزدیکی جغرافیایی و فرهنگی در رتبه چهارم همکاران پس از آمریکا، انگلستان و هند جای دارد.
نتیجه‌گیری: هم‌تالیفی در بین پژوهشگران حوزه‌های علمی مختلف متفاوت بوده است. میانه تعداد نویسندگان هر مقاله در دندان‌پزشکی، بیوشیمی و سایر حوزه‌های نزدیک به پزشکی و علوم پایه حدود سه برابر حوزه‌های نظری مانند علوم اجتماعی، هنر و علوم انسانی به دست آمد.
متن کامل [PDF 1280 kb]   (984 دریافت)    
نوع مطالعه: اصیل | موضوع مقاله: علم سنجی
دریافت: 1401/7/30 | ویرایش نهایی: 1402/8/6 | پذیرش: 1402/7/18 | انتشار الکترونیک: 1402/7/26

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.